بیانیه کانون صنفی معلمان ایران: اعتراضات گسترده از روز یکشنبه

وقتي روساي كانون صنفي دربند هستند وظيفه ماست كه اطلاع رساني كنيم

ماده ی 26 قانون اساسی حقوق شهروندی مبنی بر تشکیل انجمن های حرفه ای و تخصصی را تضمین می کند. ماده ی 27 قانون اساسی اظهار می دارد که تجمعات مسالمت آمیز می تواند به صورت آزاد برگزار شود!!!

اما جواب خواسته هاي صنفي معلميني كه بعضا تا يك سال هست كه حقوق نگرفتند را با زندان ميدهند اين هم آزادي تجمع مطابق با قانون اساسي از نوع جمهوري اسلامي

بيانيه كانون صنفي معلمان خطاب به  فرهنگيان عزيز و

مسئول نمايان دولتي

سلام بر شما فرهنگيان عزيز كه نماد واقعي مظلوميت در دوره اي به شمار مي رويد كه بيشترين شعارها را در مورد عدالت شاهديم ، و معلم نيز اين مهرورزي و عدالت را چشيد و شب عيد را در زندان دور از خانواده گذراند.

لقب هاي زيادي به ما معلمان داده اند ازجمله «دلاور » در زمان جنگ ، « قانع » در زمان سازندگي، « نجيب » در زمان گفتگوي تمدنها، و حالا ... عناوين مختلفي برايمان تراشيده اند : معلم نما... !!! ، اخلالگر ... !!! ، مهره اسرييل و آمريكا...!!! ، ضد انقلاب ...!!! و ...

و اما عدالت : به نحو احسن برقرار است چون هيچ معلمي را نمي توان يافت كه آسوده خاطر باشد و فكر معيشت و گذران زندگي او را از پاي نينداخته باشد ، هيچ معلمي نيست كه شرمنده ي زن و بچه و پدر و مادر و.... نباشد، فرزند معلمي را پيدا نميكني در ايام تعطيل كه همه به مسافرتهاي آنچناني جزاير و كشورهاي دور و نزديك ميروند، رفته باشد و غم از چشمانش نبارد، و دردهاي زياد ديگري كه اظهرمن الشمس است. آري عدالت است كه همه ي « معلمان» بالسويّه در دردها مشتركند.

يك نكته ي جالب اين كه فقط معلم است كه بايد صبر كند و ديگران صبر ندارند، معلم به قول آقايان مصرف كننده است و ديگران توليد كننده، سواد آقايان را در جاهاي ديگري به جز مدرسه توليد كردهاند كه نمي توانند خط معلم را خوانده و درد او را بفهمند.

آقايان مسئول :

متشکریم که سکوت کرده اید تا در هرکوی و برزن، پیر و جوان و خرد و کلان به ما طعنه بزنند که: " معلمان مگر چکار میکنند، 15 روز که ایام عید تعطیل هستند، سه ماه تابستان هم تعطیل می باشند، در کلاس هم که درس نمی دهند... پس غلط بیجا هم میکنند که توقع حقوق بیشتر دارند"

متشکریم که سکوت کرده اید تا آقایان با معلمانی که تقاضای ایجاد برابری دارند (و نه بیشتر) مثل شهرام جزایری به عنوان زیاده خواه و دزد بیت المال و اخلالگر برخورد کنند و باتوم بر سر معلمان خود فرود آورند.

متشکریم که سکوت کرده اید تا نيروهاي امنيتي كه بايد حافظ امنيت و مجري قانون در جامعه باشند، با بي قانوني معلم را در كلاس درس، در مقابل چشمان اشك آلود و وحشت زده دانش آموزان بازداشت کنند.

از شما ممنونيم که سکوت کرده اید که هر مرجعی که دستی بر آتش بیت المال دارد، اول برای کارمندانش پاداش های مصوب داخلی بگیرد و در نهایت پس مانده ها را به معلمان و وزارت بهداشت و از این جور سازمان های به ظاهر بی اهمیت مملکت بدهد.

ما از شما متشکریم که سکوت کرده اید تا در رسانه ی درخشان ملی (بخوانيد خصوصي) هر روز در بوق و کرنا کنند که پاداش پایان سال همه ی کارمندان دولت 175000 تومان است اما اعلام نکنند که پاداشهای درون سازمانی میلیونی در وزارت نفت، نیرو، دارایی، و. . . از کجا تأمین می شوند و به چه کسانی داده میشود.

از شما متشکریم که سکوت کرده اید با این که می بینید درسؤالات آزمون استخدامی سال 85 بانک ملت این سؤال را برای ایجاد فرهنگ معلم ستیزی مطرح میکنند که: ((معلمان همواره نسبت به حقوق خود معترضند اما به نظر من معلمان بیش از حق خود حقوق دریافت میکنند. بلی - خیر )). لابد فرهنگ معلم ستیزی در بانک هایی که به اسم این ملت و با پول این مردم فربه شده اند مرسوم می باشد.

از شما متشكريم كه به جاي رفع مشكلات و تسريع در رسيدگي به حقوق حقه ما معلمين با پخش اخبارهاي نادرست، و وعده هاي توخالي، در صدد تخريب افكار عمومي جامعه بر عليه معلمان برآمده ايد و در اين راستا سازمان بی مديريت و برنامه ريزي با ارائه آمارهاي حقوقي غيرواقعي و كذب، سعي شما را در اين زمينه كامل كرده است.

باز هم از شما متشکریم که همه ی این موارد را می بینید و باز هم سکوت میکنید.

آقايان ممكن است بتوانيد در كوتاه مدت افكار عمومي مردم را تخريب كنيد ولي اين را هم بدانيد كه مغزهاي فهيم پانزده ميليون جوان و نوجوان، و عملا هفتاد ميليون ملت ايران در اختيار ماست،(چون هر خانواده حداقل يك دانش آموز در كلاس درس ما دارد) واي از روزي كه ما دهان باز شود و روشنگري كنيم و از بي عدالتيها و ظلمها و رانتخواريها و ... بگوييم.

آقای رئیس جمهور در شعارهاي تبلیغاتی خود بيان كرده بوديد كه اگر بنده به عنوان ریاست جمهوری انتخاب شوم تا دو سال بیشترین هم و غم خودم را در امر آموزش و پرورش صرف می نمایم، گفته بوديد كه بايد مدارس را زيبا كنيم تا براي دانش آموزان جذاب باشد، گفته بوديد كه معلم بايد بدون هيچ دغدغه اي وارد كلاس درس شود، پس چه شد اين وعده ها؟! اكنون كه با اين برخوردها روز به روز بر دغدغه ها مي افزاييد!!!

ما يعني من و تو اي معلم : تا به كي بايد دم نزنيم ؟ زمان سكوت گذشته بايد كاري كرد كارستان ، هماهنگ و يكدست. بالاتر از سياهي رنگي نيست.

من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه برميخيزند ... ! من اگر بنشينم، تو اگر بنشيني، چه كسي برخيزد ... ؟

... و ندایی که به من می گوید: گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحرنزديك است .